Fincan Teyze

Sabah erken saatlerde Ankara’dan başlıyor seyahatimiz, aslında teknik gezimiz… Beypazarı’nda kahvaltı… Hava güzel, çay muhteşem… Aslında istikamet Çayırhan ama Beypazarı’na kadar gelmişken İnözü Vadisi 6. km. bulunan Beypazarı Maden Suyu İşletmesini ziyaret etmek istedik. İşletme, 1957 senesinde Hacı Cemil Ercan tarafından kurulmuş ve kurulduğundan bu yana el değiştirmeden aynı nesil tarafından yönetilmiş bir aile şirketi. Acı bir tesadüftür ki, Şirket kurucusu Hacı Cemil Ercan bizim oraya gitmemizden 5 gün önce rahmetli olmuş (30 Mart 2016). Aslında gezi programımızda olmayan tesise sürpriz bir ziyaret yaptık. Gerçekten kurumsal bir yapısı var, tesisi gezdik, maden suyu konusunda bilgilendirildik. Tesis, 65.000 m 2  lik kapalı bir alanda kurulu ve 7 adet dolum hattı ile saatte 300 bin şişe dolum kapasitesi varmış... Ayrıca 2000 senesinden bu yana da yurt dışından gelen siparişleri de karşılamaya başlamış ve şu anda 17 ülkeye ihracat yapmaktaymış. Etkileyici değil mi...

İzmir, Bursa ve Antalya illerinde yaşayanlar için küçük bir duyuru yapmak istiyorum.  Kadın istihdamı açısından oldukça önemli bir proje başlatılmış. Çalışan anne için maddi destek, bakıcı olarak çalışacak kadın için de sosyal güvence garantisi veren ve iki taraf içinde oldukça avantajlı olacak bir çalışma. Umarım amacına ulaşır.  Ben de gerçek ihtiyaç sahiplerine ulaşabilmesi için buradan tekrar duyurmak istedim. Sevgilerimle...

Uzun süredir tencere ya da tava ihtiyacım olduğunda iç tabanı seramik olanları tercih ediyordum. Bugün internette gezinirken kendimi mutfak eşyaları olan bir sitede buldum ve sayfayı incelerken  “evdeki bütün tencereleri atasım geldi”. Hemen kendim için mükemmel tasarımları olan  “ seramik tencere ” ve “seramik tava” beğendim.  S eramik tencereler çizilmeye karşı dayanıklıymış, yapışmazlık ve kolay temizlenebilme özellikleri varmış, buzdolabında, bulaşık makinesinde ve fırında kullanılabiliyormuş. Mademki bu kadar özelliği varmış, olmuşken set olsun dedim. Sıra geldi, en zor işe “ne renk olacak”. Karar;  “Kırmızı olsun üç kuruş fazla olsun” diye düşündüm.               Çok güzeller değil mi? Model ve renk seçildi ya işin zor olan kısmı bitti.  Bu da demek oluyor ki, hafta sonu alışverişe gidiyoruz. Sevgiyle kalın. Not: Tencereleri alayım, deneyimlerimi daha sonra paylaşacağım. 

Daha önce Ankara Üniversitesi Cebeci Yerleşkesinde bulunan Çocuk Müzesi Gaziosmanpaşa'da (Kuleli sok. No: 42) bulunan Ankara Üniversitesi Kültür ve Sanat Evi'nin (ANKÜSEV) binasına taşınıyor. Çok daha geniş bir alanda hizmet verecek olan müzenin 2015 Mayıs ayında açılması planlanıyor. Geçtiğimiz yaz bizim müzeyi gezme fırsatımız oldu, işte (eski) oyuncak müzesinden kareler...

Neden bunların hepsi farklı? Fil ne yapar? Vezir çok mu güçlü? Şah, "Kral" mı?

23 Nisan'da çocuklarla küçük bir kaçamak yaptık. Neden yayınlamadığımı şimdi hatırlamıyorum. Fotoğraflara bakınca kıyamadım, geç de olsa yayınlayım dedim. Kuzey ve Ada Anıtkabir'de! Öncelikle Anıtkabir Komutanlığı'nın bu güne çok güzel hazırlandığını söylemek isterim. Daha giriş de başlıyor seremoni, görevliler çocuklara "hoş geldiniz" diyerek alıyorlar içeriye. Birkaç metre ilerliyorsunuz "güzel ablalar" tarafından çocuklara şeker ikram ediliyor. Anıtkabir ve Mustafa Kemal Atatürk ile ilgili çocuklara yönelik kitaplar bastırılmış ve görevliler tarafından çok düzenli bir şekilde dağıtıldı. Kuzey ve Ada çok mutlu oldu. Bizim için kitap hazırlamışlar, bize kitap hediye ettiler diye herkese anlattılar.

  Sözün bittiği yerdeyiz...         Onlara sahip çıkamadık, emanetlerine "adam gibi" sahip çıkalım.       Umarım bu yardımlar doğru şekilde kullanılır ve  gerçekten ihtiyacı olan "mağdur" ailelere ulaşır. Bu yapılanların hiçbiri onların acılarını dindirmeyecek, kayıplarını geri getirmeyecek; baba, kardeş, oğul... Her bir yara ayrı kanayacak. Zaten zor olan hayatları daha da zorlaşacak... İşte bu nokta da bu yapılan destekler belki biraz olsun hayata tutunmaları için onlara destek olur...   Daha doğrusu, oğullarımız için hiçbir şey yapmayan bizlerin, kendi vicdanımızla hesaplaşmamızda tesellimiz olacak...     Başımız sağolsun...

Yazılması çok zor olan şeyler vardır... Yazdıklarınız içinizi acıtır, yırtar geçer ya... İşte böyle bir yazı bu... ................ Yazmak isteyip de yazamadığınız oldu mu hiç? Anlatmak istediğiniz ama bir türlü kelimeleri toparlayamadığınız, konuşmak isteyip de kelimelerin boğazınıza düğümlendiği, ağlamak isteyip de ağlayamadığınız ya da avazınız çıktığı kadar bağırmak isteyip de bağıramadığınız oldu mu hiç? ..................

                Bloğumda izleyiciler gadgeti kaybolmuştu. Başka arkadaşların bloglarında da aynı sorun olduğunu gördüm. Ancak ne yaptıysam düzeltemedim. Çocuğumla eğlenirken bloğunun yazarı Nihal Hanım sağolsun, yardımcı oldu. Çok basit bir yöntemle sorunu çözdüm. Böyle bir sorun ile karşılaşınca: Ayarlar bölümünde blog başlığınıza bir harf ekleyin.                       Başlık    Fincan Teyze e   gibi ben 'e' harfi ekledim.                       Değişiklikleri kaydet' i tıklayın.                      Ön izleme yapınca izleyicilerin geri geldiğini göreceksiniz. ...

Sevgililer Gününüz Kutlu Olsun... Öncelikle eşime bu güzel çiçekler için teşekkür etmek istiyorum. İyi ki varsın... Sevgililer Günü için büyük beklentileri olan, günler öncesinden plan-program yapan insanlar değiliz. Ama itiraf ediyorum; önemsenmek, sana özen gösterilmesi güzel bir şey...   "Seni seviyorum" demek için özel günleri beklemeyin, kendinize küçük fırsatlar yaratın. Bu küçük fırsatları değerlendirmenin nesi kötü olabilir ki!

 Sevgili Kuzenim,  "Komagene"den bayilik alarak, Öveçler 4.Cadde'de küçük, sevimli bir mekan açtı. Hafta sonu açılışı yapıldı ve bizi çok güzel ağırladılar. Benim sınav görevim olduğu için biraz geç gittim ve hazırlık aşamalarına katılamadım. Emeği geçen herkese teşekkürler... Buradan tekrar "hayırlı olsun" demek istiyorum. Eğer yolunuz düşerse; Ankara - Çankaya Öveçler 4. Cadde Komagene

Çocukların hayal gücü biz anneleri her an şaşırtıyor. O kadar çok şey oluyor ki hayatımızda...  En keyiflisi de onlarla her an her şeyi yeniden keşfetmek, keşfedebilmek... Mutlaka her birimizin bu konuda anlatacağı hikayeleri vardır.       Öncelikle Meraklı Minik dergisinden biraz bahsedelim. Aylık olarak yayımlanan dergi, 3 ve üzeri yaşlardaki çocuklara sesleniyor. Derginin her sayısında ayrı bir tema işleniyor. İçinde çocukların keşif, araştırma ve merak duygularını harekete geçirecek yazılara, etkinlik önerilerine ve oyunlara yer veriliyor. Dergiyle birlikte oyun kartları, masaüstü oyunu, maket, maske ve poster gibi derginin içindeki yazıları destekleyici ekler veriliyor. Derginin içeriği, bir yetişkinin desteği ve yönlendirmeleriyle okunacağı düşünülerek hazırlanmış. Derginin amacı, çocukların merak, keşif, öğrenme gereksinimlerini karşılamak, onlara bilimin gündelik yaşamın bir parçası olduğunu göstermek ve bilimsel düşünme ...

Hey!!! Sen, yakışıklı... Nereye gidiyorsun?

Sevgili dostlar, Bugün sizi çok sevdiğim bir ablamla tanıştıracağım. Aramıza yeni katılıyor, Blogger dünyasında çok yeni... Aliye Art

Kuzenim evlilik nedeniyle Beypazarı'na yerleşti. Uzağa gitmesini çok istemesek de yeni oğlumuzu çok sevdik. Gerçi biz de kızlar evlenince küme düşer, "gelin" olur. Yeni oğullarımız (damat diyemiyorum annem çok kızıyor), evin has çocukları-oğulları oluyorlar. Neyse sonuç olarak, biz de soluğu Beypazarı'nda aldık. Sevinç Teyzesinin evinde enerji patlaması yaşayan oğlum ;)

 Ne olacak sanki, biraz erken başlasalar, MEB bunu araştırmıştır herhalde, üç damla suda fırtına koparmayın, diyen çok bilmişler... özellikle siz iyi okuyun... Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nin yaptığı araştırmayla 5 yaşında okula başlayan çocuklarda ürkeklik, çekingenlik, hiperaktiflik, yorgunluk, huysuzluk ve unutkanlık olduğu ortaya çıktı.

Dikkat! Doğa ablasının üzerine yaslanan, bu yorgun, bitmiş yavru spordan geldi. Sanmayın bu durum çok uzun sürdü ya da uyudu falan... Bu yaş gurubunu çalışma prensibi farklı, kendi kendilerini şarj edebiliyorlar. Uyuma ya da dinlenme gerektirmeden... Not 1: Oğlum sıkı bir Beşiktaş taraftarıdır. Fenerbahçeli anne, Trabzonsporlu baba olduğu halde... Fenerbahçe formasını ise sadece renklerini beğendiğimiz için giydik, sanırım o gün siyah-beyaz havasında değildik,  tüm kamuoyuna duyurulur.

Hafta sonu havalar o kadar güzeldi ki, küçük bir kaçamak yaptık. Tabii ki bu işe en çok oğlum mutlu oldu... Sabah Jimnastik dersine... Oradan dönünce Optimum'a oğlumun deyimiyle "Yemekçiye", Sonra Atlı Spor'a, hem de bu hafta "Panda" isimli bir midilli ile tanışmış ;) Heyecanını kelimelerle anlatmak mümkün değil. Sonra da Kurtuluş Parkı, fotoğraflar oradan...

Çocuk işçi çalıştırmanın cezası ne? Bilen var mı?

Uzun zamandır bloğu boşladım. Bu arada neler oldu neler... Hepsini sırayla anlatacağım. Önce tatilden başlayalım. Biz ailecek "Ege" hastasıyız. Bu yıl da tercihimizi bu yönde kullandık. Ankara'ya uzak olması dışında her şey çok güzeldi. Özellikle Davutlar ailecek tatil yapılabilecek sakin yerlerden biri. Gündüzleri deniz, kumsal, gezmeler-tozmalar, akşamları sahilde uzun yürüyüşler, yemeler-içmeler... Ne ararsan... Yukarıdaki fotoğraf, çayınızı alıp verandaya çıktığınızda sizi karşılayan manzara...